پاسخ حکیم ارد بزرگ :
تنها راه ماندگاری هر کشش دوستانه ای ، رسیدن به ساختاری همانند است . کتاب سرخ – فرگرد مهربانی – سخن ۳۳
دوستان ، همراهانی هستند که در زمانی خاص سرنوشتتشان به هم گره خورده است ، پس از این رو همیار هم می شوند تا در مسیر زندگی کمکیار و پل خوشبختی هم باشند .
دوستی عرصه بده بستان مهر است به همان میزان که همیار می شوی کمک و یاری می گیری .نکته : برخی می گویند در هنگام نیازمندی و یا در سفر و یا به هنگام خشم می توان دوست را شناخت ، اما پند اُرد به شما اینگونه است که زیاد در وجود آدمها تجسس نکن ، چون در این صورت خیلی زود تنها می شوی !
پس نباید در دوستی زیاده روی کرد که این خود ، مایه دردسر خواهد بود . همه چیز باید در میانه باشد که خرد و اندیشه همین را می گوید …
منبع مطلب بالا آدرس زیر است :
http://www.hakimorodbozorg.com/?p=763&cpage=3#comments